Karar üzerine ilgili kişi, Münih Yüksek İdare Mahkemesi nezdinde temyize gitmiştir. Yüksek Mahkeme, kamu mallarının korunması amacı ile gerçekleştirilen veri işleme faaliyetinin suçun önlenmesi ile kısmen örtüşebileceği gerçeğinin, mahkeme tarafından GDPR'ın uygulanabilirliğini ortadan kaldırmak için yeterli olmadığını değerlendirmiştir. Ancak Mahkeme, GDPR’ın 79.maddesinin yargı yollarını açıkça GDPR’ın Bölüm III'ünde yer alan haklarla sınırlandırmadığını vurgulayarak ilgili kişinin mahkemeden ihtiyati tedbir isteyebileceğini belirtmiştir.

Sonuç olarak, ilgili kişi haklarının kamu menfaatinden ağır bastığını değerlendiren Yüksek Mahkeme veri işleme faaliyetini hukuka aykırı bulmuş ve veri sorumlusuna veri işleme faaliyetini durdurmasını emretmiştir.

Münih Yüksek İdare Mahkemesi tarafından, bir video izleme vakasında, kamu mallarının bir belediye tarafından korunmasının suçun önlenmesi ile örtüşebileceği gerçeği, GDPR Madde 2(2)(d)’nin uygulanabilirliğini ortadan kaldırmayacağı ve GDPR Madde 79’un, yargı yollarını GDPR Bölüm III'te yer alan haklarla açıkça sınırlandırmayacağı değerlendirilmiştir.

Birkaç vandalizm olayının ardından, Regensburg Belediye Meclisi tarafından, göçmenlerin ve marjinal grupların genellikle vakit geçirdiği ortak bir bahçeye güvenlik kameraları yerleştirilmiştir.

Sıklıkla o bölgeden geçen bir ilgili kişi Regensburg İdare Mahkemesi'nden, polisin kaydı durdurması ve kameraları kaldırması için emir vermesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, söz konusu davanın 2016/680 sayılı Direktif (AB) (Kolluk Kuvvetleri Direktifi) kapsamına değil bunun yerine GDPR kapsamına girdiğine karar vermiştir. GDPR Madde 2(2)(d) kapsamındaki istisnanın geçerli olmamasının sebebinin, veri sorumlusunun kamu güvenliğini korumak amacıyla hareket eden bir kolluk kuvveti olmadığı belirtilmiştir.

Mahkeme ayrıca, ilgili kişinin Alman Medeni Kanunu uyarınca hukuka aykırı işlemeye karşı ihtiyati tedbire başvuramayacağına karar vermiştir. Hakimler tarafından, GDPR Madde 79(1), ilgili kişiye yalnızca GDPR Madde 13-23'ün ilgili kişiyi bireysel olarak etkileyen ihlaller kapsamında geçerli olan bir yasal çözüm yolu sağladığı belirtilmiştir.

Son olarak mahkeme, GDPR Madde 6(1)(e) uyarınca veri işleme faaliyetinin bir kamu yararına, yani kamu mallarının vandalizmden korunmasına dayanması sebebiyle izlemenin her durumda yasal olduğuna karar vermiştir.

İlgili kişi, kararı Münih Yüksek İdare Mahkemesi (Verwaltungsgerichtshof München) nezdinde temyiz etmiştir.

Başlangıçta temyiz mahkemesi, bir belediye tarafından kamu mallarının korunmasının suçla mücadele bağlamında yürütülen bir faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği için GDPR Madde 2(2)(d)’nin uygulanabilir olmadığını değerlendirmiştir. Bu nedenle, ilgili davada GDPR’ın uygulanabilir olduğu ifade edilmiştir. Mahkeme tarafından ayrıca, Kamu mallarının korunması amacının, suçun önlenmesi ile kısmen örtüşebileceği gerçeği, GDPR'nin uygulanabilirliğini ortadan kaldırmak için yeterli görülmemiştir.

Ancak temyiz mahkemesi, GDPR Madde 79'un yargı yollarını açıkça GDPR’ın Bölüm III'ünde yer alan haklarla sınırlandırmadığını vurgulamıştır. Bu nedenle belirli hukuka aykırı işleme faaliyetlerini yasaklayan bir ihtiyati tedbirin, ulusal hukuk kapsamında bir adli makamdan talep edilebileceği belirtilmiştir.

Mevcut davada, temyiz mahkemesi tarafından video gözetimini gereksiz olduğu için hukuka aykırı ilan edilmiştir. Mahkemeye göre ilgili kişinin hakları, veri sorumlusunun kamu menfaatinden daha ağır basmıştır.

Yukarıda belirtilenler ışığında, mahkeme veri sorumlusunun veri işlemeyi durdurmasını emretmiştir.

Kaynak

Münih Yüksek İdare Mahkemesi, Regensburg Belediyesi’nin birkaç vandalizm olayı ardından halka açık bir parka yerleştirdiği güvenlik kameraları ile yapılan izlemenin hukuka aykırı olduğunu değerlendirerek belediyenin veri işleme faaliyetini durdurmasını emretti.